Mosteiro de Vilanova de Lourenzá

 
Otro patrimonio histórico

O mosteiro de San Salvador de Lourenzá foi fundado no século X por don Osorio Gutiérrez, o Conde Santo. A penas quedan vestixios da arte románica ou gótica no edificio, mais o barroco brilla en todo o seu esplendor.

Foi declarado Conxunto Histórico-Artístico no 1974.

No seu interior acolle as dependencias municipais e o Museo de Arte Sacra.

É parada obrigada para peregrinos do Camiño do Norte a Santiago, no tránsito desde Ribadeo á veciña Mondoñedo.

Sobre un modesto cenobio anterior Osorio Rodríguez fundou o mosteiro no ano 969 e dotouno con bens da súa herdanza familiar.  Adscribiuse á orde benedictina.  O propio Conde ao enviuvar ingresou nel.

Osorio Rodríguez de vello viaxou  a Terra Santa, onde se di que adquiriu un sartego de mármore, de arte paleocristiá.  A lenda conta que o deixou no mar e arribou na costa norte de Lugo. Ao seu pasamento, o Conde  foi soterrado nel, deixando un pequeno burato na parte inferior.  O sartego atópase na Capela da Nosa Señora de Valdeflores, na Igrexa de Santa María do mosteiro. Visítana os peregrinos coa  tradición de introducir o dedo no burato do sartego e pedir un desexo ao Santo.

No  século XVI chegou a ser o maior mosteiro do norte de Galicia. A súa fisionomía actual adquírea nas obras de remodelación do século XVII, con aportacións tan importantes como a construción do claustro maior por parte de Juan de Villanueva.

No século XVIII érguese a igrexa de Santa María, barroca, salientando a intervención en parte do interior e na fachada de Fernando de Casas y Novoa, no que se considera un ensaio para  a súa obra más emblemática: a fachada do Obradoiro da Catedral compostelá. O retablo maior é de estilo nomeadamente neoclásico e obra de Ventura Rodríguez.

No 1835, trala desamortización de Mendizábal, o mosteiro queda abandonado e desmantélase a biblioteca. Sofre ademais un incendio no 1878.

Volve a estar ocupado a partir do 1910 por monxes de Samos que forman un priorado ata a desaparición destes nos anos corenta. Dependendo do bispado de Mondoñedo, durante case tres décadas o mosteiro foi Seminario Menor, ata 1970, cando as dependecias pasan a ser municipais. A actual Casa do Concello ten a súa entrada na fachada do mosteiro que fai ángulo recto coa fachada da igrexa.

 Outro punto de visita tradicional dos peregrinos é o Pozo do Santo, no claustro menor do mosteiro, a cuxas augas se lle atribúen propiedades curativas e eran recollidas para beberen delas. 

O Museo de Arte Sacra ocupa a estancia da antiga biblioteca, da que se conservan algúns exemplares. Entre os seus fondos destacan pinturas en táboa sobre os milagres do Conde Santo, esculturas dos séculos XVII e XVIII e unha ampla colección de ourivería

O vestixio románico do mosteiro redúcese a unha arca do s.IX e unha lauda do s.XII.

603452527|982121006
Visitas guiadas baixo reserva:
Xuño, Xullo, Agosto e Setembro
Luns a venres: 12:00 y 17:00h
Sábado: 12:00h
Resto do ano
Luns a venres: 12:00h
Sábado: 12:00h
Luns: gratuito | Martes a Sábado: 3€